نخست توضیح چند نکته به نظر لازم میرسد:
اذان و اقامه جزو اعمال عبادی هستند و اعمال عبادی توقیفیاند؛ یعنی جز خدا و رسولش کسی حق تشریع و قانونگذاری آنرا ندارد.
تنها با دیدن روایتی در یک یا چند کتاب نمیشود بر اساس آن حکم نمود یا فتوا داد و به آن عمل نمود؛ زیرا در میان روایات برخی عام، مطلق و ... هستند و برخی خاص، مقید و ... . برخی با برخی دیگر در تعارضاند و برخی دیگر نیز در مقام تقیّه صادر شدهاند و ...؛ از اینرو، در اینگونه موارد باید به متخصّصان امور مراجعه نمود که سالیان متمادی با آشنایی به علوم مورد نیاز و ممارست در آن به مقام اجتهاد نائل شدند.
از آنجا که در این پرسش چند چیز مطرح شده است، پاسخ در چند بخش زیر ارائه میشود.
الف) شیوهی اذان و اقامه
پیامبر اسلام(ص)
بر اساس روایات این نکته مسلّم است که پیامبر اسلام(ص) در اذان به
نبوّت خود گواهی میداد؛ چرا که پیامبر اسلام(ص) هم مانند سایر افراد باید به احکام و تکالیف شرعی عمل نماید، مگر اینکه دلیل خاصی داشته باشیم که آن
حضرت نسبت به حکم خاصی تکلیف ندارد و در مورد اذان نه تنها چنین دلیلی نداریم، بلکه روایات فراوانی داریم که پیامبر اکرم(ص) هنگام اذان به وحدانیّت خداوند و نبوّت خود بهطور یقین و آشکارا گواهی میدادند. در اینباره به چند نمونه از روایات بسنده میشود.
امام باقر(ع) فرمود: «در شب معراج آنگاه که پیامبر به بیت المعمور رسید، وقت نماز شد، جبرئیل اذان و اقامه گفت، پیامبر جلو ایستاد، فرشتگان و پیامبران پشت سر حضرت به صف ایستادند [و نماز را به جای آوردند]». کسی از امام باقر(ع) پرسید: جبرئیل چگونه اذان گفت؟ امام(ع) فرمود: «الله اکبر، أشهد ان لا إله إلاّ الله، أشهد أن محمّداً رسول الله... (تا آخر اذان)».[1]
روشن ا حدیث هفته 31 -ماه محرم...
ما را در سایت حدیث هفته 31 -ماه محرم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 49 تاريخ: دوشنبه 28 خرداد 1403 ساعت: 14:02